Sürpriz

Aslı binadan çıktığında yağmurun şiddetini biraz daha arttırmış olduğunu fark etti. Binanın önündeki yağmurluğun altında biraz bekledi. Şemsiyesi yoktu. Üzerinde dizlerine kadar inen trençkotu ve ayağında hafif topuklu bir ayakkabı vardı. Biraz üşür gibi oldu. Hemen kollarını göğsünde kavuşturdu, omuzlarını hafifçe kadırdı ve yavaşça sıvazlamaya başladı. Yürüyerek gelmişti ama bu havada yürüyerek dönemezdi. Taksi çağırmayıContinue reading “Sürpriz”

Dönüş

Seneler sonra tekrar kasabaya dönüşüm, tozlu bir raftan aldığım eski bir kitabı heyecanla karıştırıp, okuduğum sayfalarında dolaşmak, hatta yazdığım küçük notları bulmak gibi gelmişti bana. Sokaklarında tek tek yürüyüp, geçmişimdeki anıları tekrar canlandırarak kafamın içinde keyifli bir zaman geçirmeyi arzuluyordum. On bir sene olmuştu buralardan gideli. Az değil ya, kundakta bebek olsa, mektepli öğrenci olurduContinue reading “Dönüş”

Design a site like this with WordPress.com
Get started